ภาพหวาด

ทุกบ้าน ทุกครอบครัว ย่อมมีเรื่องเล่า ความลับที่ไม่อาจเปิดเผยให้คนภายนอกได้รับรู้ อาจเป็น ความขมขื่น สิ่งที่ไม่น่าจดจำจนเราอยากจะลืม หรืออดีตที่ไม่อาจหวนกลับไปแก้ไขได้อีก แต่หากคุณมิอาจหลีกเลี่ยงได้ที่จะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งนั้นคุณจะทำอย่างไร?? ภาพหวาด จะพาเรากลับไปเผชิญบ้านหลังนั้น บ้านที่เต็มไปด้วยเรื่องราวแห่งความหลังที่แปรเปลี่ยนเป็นแรงอาฆาตจนอาจเล่นงานเราถึงตายได้

ภาพหวาด จะพาเรากลับไปเผชิญบ้านหลังนั้น บ้านที่เต็มไปด้วยเรื่องราวแห่งความหลัง
ภาพหวาด จะพาเรากลับไปเผชิญบ้านหลังนั้น บ้านที่เต็มไปด้วยเรื่องราวแห่งความหลัง

เนื้อเรื่องของ ภาพหวาด ความสยองของภาพวาดที่จะทำให้คุณจำไปตลอดชีวิต

เรื่องราวของคอลเลคชั่นภาพวาดอาถรรพ์ที่ รุจา ได้รับมรดกจากจิตรกรผู้เป็นพ่อ เธอจะต้องรีบซ่อมแซมภาพเพื่อขายต่อ โดยหนึ่งในมรดกที่เธอจำต้องจัดการเพื่อขายต่อคือภาพ “Portrait of a Beauty” มูลค่ามหาศาลที่แอบซ่อนความทรงจำอันเลวร้ายภายใต้ชายคาบ้านของเธอ เพื่อนำเงินมารักษาดวงตาลูกสาว ราเชล ให้ทัน โดยที่มี ทิม ศิลปินหนุ่มนักซ่อมภาพ (art restorer) เข้ามารับงานบูรณะภาพวาดนี้ ก่อนต้องตกเป็นหนึ่งในผู้ร่วมชะตากรรมกับแรงอาถรรพ์ที่ซ่อนเร้นอยู่ในภาพวาดไปพร้อมกับพวกเธอ

ความสยองของภาพวาดที่จะทำให้คุณจำไปตลอดชีวิต
ความสยองของภาพวาดที่จะทำให้คุณจำไปตลอดชีวิต

บทบาทการแสดงของส่งตรงถึงคนดู

สำหรับการแสดงของนิชคุณ หรเวชกุล ใน ภาพหวาด ซึ่งรับบท ทิม ที่ต้องพลิกจากหนุ่มหล่อใสมาเป็นหนุ่มศิลปินมาดเซอร์ ถือว่าเป็นอีกบทที่น่าสนใจมาก เพราะภายในความเคร่งขรึม เขาจะต้องมีความอบอุ่น ความห่วงใยที่ส่งมอบให้กับเรเชลและรุจา ในขณะที่การแสดงของ แพต-ชญานิษฐ์ ก็ต้องเป็นคุณแม่สาวสุดแกร่งที่ต้องแบกรับอดีตอันหนักอึ้งและต้องคอยปกป้องลูกสาวแบบสุดหัวใจ ทำให้คนดูคอยลุ้นเอาใจช่วยกับเหตุการณ์สยองขวัญ ที่เกิดขึ้น

บทบาทการแสดงของส่งตรงถึงคนดู
บทบาทการแสดงของส่งตรงถึงคนดู

ความรู้สึกหลังจากได้ดู ภาพหวาด

ต้องชื่นชมการจัดฉาก และการทำบรรยากาศให้เป็นหนังผีของไทยตามฉบับจริง ๆ ทั้งเรื่องแสง สถานที่ รวมถึงมุมกล้องก็ครบองค์ประกอบอย่างลงตัว สิ่งที่น่ากลัวคือการนำเสนอผีที่ไม่เห็นผี และการสร้างมุมมองของตัวละครอยากเรเชลขึ้นมาให้คนดูมีสายตาแบบเดียวกัน ซึ่งก็เป็นการเพิ่มอรรถรสในการรับชมอีกหนึ่งทาง ในการเล่าเรื่องก็ไม่ได้หวือหวาอะไร ค่อย ๆ แก้ปมไปเรื่อย ๆ ค่อย ๆ เฉลยเรื่องราวไปเรื่อย ๆ โดยอาศัยสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

ถึงแม้ว่า ภาพหวาด จะเป็นหนังที่มีส่วนดี แต่ก็ยังมีส่วนที่ต้องแก้คือเส้นเรื่อง เหมือนหนังเองก็ยื้อและปูเรื่องเอาไว้เกินครึ่งทาง เหมือนเปิดปมมาหลายประเด็นไม่หยุด แล้วอยู่ ๆ ก็เฉลยขึ้นมาดื้อ ๆ ทำให้รู้สึกว่ายังไม่สุด ยังเล่นและขยี้ได้มากกว่านี้ แต่เนื้อเรื่องที่ทำดีคือพาร์ทของอดีต แทบจะไม่ต้องอธิบายเลยก็เข้าใจได้เอง  แต่พอตัดกลับมาที่พาร์ทปัจจุบันในตอนท้ายเรื่องก็รู้สึกทุกเรื่องมันง่ายเกินไปกับการปูทางมาเยอะขนาดนี้

ภาพหวาด จะเป็นหนังที่มีส่วนดี แต่ก็ยังมีส่วนที่ต้องแก้คือเส้นเรื่อง
ภาพหวาด จะเป็นหนังที่มีส่วนดี แต่ก็ยังมีส่วนที่ต้องแก้คือเส้นเรื่อง

คียเวิร์ดสำคัญที่ว่า “ถ้าเราทำเป็นมองไม่เห็น มันจะทำไรเราไม่ได้” 

คือคำกล่าวที่แม่ของรุจา เคยใช้บอกเธอเพื่อซ่อนปัญหาบางอย่างในชีวิตของตัวเองเอาไว้ และแน่นอนว่าประโยควรรคทองดังกล่าวนั้น รุจาเลือกจะใช้มันเป็นคติประจำใจเมื่อเธอเผชิญหน้ากับความกลัวของตัวเอง ทว่าเมื่อเราลองวิเคราะห์ถึงชีวิตขาลงของตัวละครนี้ เราก็จะพบว่า ตัวรุจาเอง ไม่สามารถจะเพิกเฉยต่อปัญหาใหญ่ในชีวิตที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการสูญเสียสามีชาวต่างชาติ ลูกสาวกำลังจะตาบอด และเธอต้องเดินทางกลับมายังบ้านหลังเก่า รุจากลับพบว่า ยิ่งตัวเองพยายามจะกลบปัญหาเอาไว้มากแค่ไหน ภัยคุกคามก็ยิ่งทวีความชัดเจนชัดแจ้งมากยิ่งขึ้นทุกที

เป็นไปได้หรือไม่ว่า จริง ๆ แล้วหนังอย่าง ภาพหวาด เองเป็นการสะท้อนสภาวะความนิ่งเฉยและเมินเฉยต่อปัญหาความรุนแรงที่เกิดขึ้นภายในครอบครัว หรือสะท้อนภาพใหญ่ไปจนถึงความไม่สนใจใยดีกับปัญหาเหตุบ้านการเมือง จนท้ายที่สุดแล้วเมื่อปัญหาทุกอย่างได้คลี่คลายลง ตัวละครเอกอย่างรุจาเองอาจจะรอดพ้นจากการตามคุกคามของผีร้าย แต่เธอก็ไม่อาจจะหนีความจริงที่ว่า ปัญหาบางอย่างก็ไม่ได้รับการสะสางและตัวเธอเองก็ยังต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้งของชีวิต โดยเฉพาะอาการป่วยของลูกสาวของตัวเองต่อไปอย่างเดิม

“ถ้าเราทำเป็นมองไม่เห็น มันจะทำไรเราไม่ได้” 
“ถ้าเราทำเป็นมองไม่เห็น มันจะทำไรเราไม่ได้” 

หนังผีที่ไม่ได้มีผีเป็นตัวดำเนินเรื่อง

ภาพหวาด ถือได้ว่าเป็นหนังที่มีงานภาพและมุมกล้องในการตั้งใจถ่ายทอดเรื่องราวได้ค่อนข้างดี ทำให้คนดูหวาดระแวงอยู่ตลอดเวลา เสมือนเราได้ก้าวเข้าไปบ้านหลังนั้นพร้อมกับรุจา โดยหนังค่อย ๆ วางปริศนาไว้ตลอดทั้งเรื่อง ขมวดปมไปทีละนิดทำให้คนดูคาดเดาไปในหลายทิศทาง ก่อนที่จะคลายปมสงสัยของคนดูในช่วงท้ายของเรื่อง ภาพหวาด ยังเล่นกับประเด็นที่ว่า “ทุกบ้านย่อมมีความลับ” และ “ถ้าเราทำเป็นไม่เห็น มันจะทำอะไรเราไม่ได้”  หนังยังเผยให้เห็นบทเรียนว่าการที่เราทำเป็นเพิกเฉยนั้นเป็นอย่างไร? รวมถึง ภาพหวาด เลือกที่จะสื่อความสยองขวัญผ่านภาพติดฝาผนังและข้าวของ เครื่องใช้ภายในบ้าน เป็นการหยิบเอาสิ่งใกล้ตัวคนดูมาเล่น ทำให้เราดูจบต้องคอยระแวงสิ่งที่อยู่ภายในบ้านของเราเอง

By CNteam

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *